Dodatkowe dni wolne od zajęć dydaktycznych w roku 2017/2018 - 30 kwietnia, 2 maja, 4 maja

Historia szkoły

 

Kronika szkolna

Z kroniki szkolnej – pierwsze zapisy

„ W Sączowie, dnia 1 grudnia 1916 roku
Kronika szkolna we wsi Sączów.

Po zebraniu krótkich wiadomości, szkoła ludowa w Sączowie egzystuje około stu lat, lecz o dziejach jej są wiadomości niepewne, gdyż mieszkańcy jej nie pamiętają. Rozwój tej szkoły szedł podobno bardzo wolnym krokiem, bo szkolnictwo polskie nie posiadało odpowiednich sił i zasobów dla tego celu.

Według wiadomości zaczerpniętych ze źródeł wiarygodniejszych, dom ten, gdzie obecnie się szkoła mieści, miał być zbudowany przez rząd niemiecki około 1812 roku. Pierwszym nauczycielem etatowym w tej szkole był mianowany Stanisław Kempski, który piastował swój urząd około 47 lat. Był on fundatorem stacji Drogi Krzyżowej do kościoła w Sączowie w 1855 r. Po jego śmierci objął obowiązek nauczyciela w Sączowie nauczyciel szkoły początkowej w Rogoźniku Franciszek Domański i spełniał go do 10 listopada 1882 roku. Następnymi nauczycielami byli:

Antoni Karcz – około 10 lat
Michał Głowa – około 8 lat
Zenon Zdziennicki – 5 lat
Maria Gołębiowska – 3 lata
Stanisław Kuchna – 5 lat.

Ten ostatni w 1914 roku wyjechał na letnie wakacje i wskutek wybuchu wojny w tymże roku na zajmowane stanowisko nie wrócił. Po opuszczeniu szkoły przez Kuchnę, przejeżdżające wojska dom szkolny zajęły dla tymczasowego postoju i co się miało znajdować w tym domu z własności szkolnej zostało wszystko zniszczone przez te wojska. Po wyjeździe wojsk, mieszkańcy wsi Sączowa, żałując straty czasu nauki dla swoich dzieci zaprosili nauczycielkę Panią Janinę Ubysz, ale ta nie sprawowała długo swojego urzędu. Po niej nauczycielem został Franciszek Domański – piszący te słowa.”

Budowa szkoły w Sączowie

Tak zaczyna się najstarsza znajdująca się w szkole kronika. Po zapiskach pana Domańskiego następuje szereg innych, przedstawiających kolejne lata sączowskiej szkoły. I tak aż do początku roku szkolnego 1929/1930, kiedy to stanowisko nauczyciela objął pan Zygmunt Tajchman, o którym pamięć wśród społeczeństwa Sączowa wciąż jest żywa, jako że pracował do roku 1970.

Był on nauczycielem i wychowawcą kilku pokoleń sączowian – dziadków i rodziców naszych obecnych uczniów. W 1932 roku pierwszy kamień do fundamentów nowej szkoły położył właśnie pan Tajchman. Budowę rozpoczęto od strony południowej. Plan robót ustalono następująco: wykopanie suteren, parteru, a dopiero później przystąpiono do rozbiórki starego drewnianego budynku. Budowa trwała kilka lat. W tym czasie zagospodarowano także otoczenie szkoły. Posadzono między innymi 15 drzew owocowych. W Sali gimnastycznej mieszczącej się w suterynie szkoły odbyło się 2 stycznia poświęcenie i oddanie do użytku publicznego nowo otwartej biblioteki gromadzkiej.

Do budowy szkoły w Sączowie przyczyniło się całe społeczeństwo wsi. Mieszkańcy zostali na ten cel opodatkowani i wiele prac wykonywali w czynie społecznym. Wśród wymienionych w kronice zasłużonych dla budowy szkoły są: Pan Franciszek Zrałek, Wincenty Fraczek i Stanisław Lazar.

Szkoła podczas II wojny światowej

Kierownik Zygmunt Tajchman zanotował w kronice szkolnej pod datą 1 września 1939 roku: „Wczesnym rankiem Niemcy napadli na Polskę. Słychać samoloty i ciągłą strzelaninę. Na wsi robi się panika. Drogami od Śląska ciągną wozy uciekinierów (…)”
Przez dwa tygodnie we wrześniu 1939 roku w szkole stacjonowało wojsko niemieckie. Przez całą okupację na dzisiejszej plebanii sprawował swój urząd niemiecki burmistrz, którzy rządził gminą Bobrowniki. W miejscu dzisiejszej apteki znajdował się posterunek żandarmerii. Szkoła w Sączowie miała wtedy sześć klas. Uczniowie bardzo często używani byli do plac polowych u burmistrza i zbierania ziół.

 

Tak pan Tajchman wspomina szkołę z lat okupacji: „Pierwsza izba od frontu była przeznaczona na szkołę niemiecką. Wejście do niej było od frontu, natomiast dla dzieci polskich była zrobiona oddzielna furtka od strony Apolinarego Dudy – i tam było wejście do polskiej szkoły. Dalszy ciąg drogi prowadził przez ogród szkolny i od strony suteryny wchodził się schodkami do szkoły.

Boisko szkolne zostało przegrodzone, z tym ze 3/4 było przeznaczone dla dzieci niemieckich. Ustępy również były zbudowane oddzielnie. Dzieciom polskim zabroniono się spotykać z dziećmi niemieckimi. Dzieci tych było 10 – 12, a korzystały ze wszystkich przywilejów szkoły. Pochodzenie ich było polskie – tylko ich rodzice zgłosili się na listę niemiecką. Kierownikiem tej szkoły był Jan Gala, który przed wojną był nauczycielem w polskiej szkole. Trzeba przyznać, ze był bardzo lojalny dla naszych dzieci i ludności”.

Po wojnie

Po zakończeniu wojny natychmiast przystąpiono do remontu szkoły. Otoczenie szkoły było również bardzo zniszczone. „Rowy przeciwlotnicze trzeba było zasypywać, zbierać rozrzuconą amunicje i różne niewypały”.

Szkoła długo „goiła swe rany”. Jednak głównie dzięki kierownikowi Tajchmanowi udało się założyć po latach wokół niej piękny ogród z pasieką, po którym spacerowały wspominane przez starszych mieszkańców Sączowa, pawie. Działka szkolna, prowadzenie pasieki, hodowla jedwabników były dla pana Tajchmana „najmilszym zamiłowaniem w chwilach wytchnienia po pracy zawodowej i społecznej”, a także szkołą zdobywania praktycznych umiejętności dla jego uczniów.

Małą, zbudowaną w latach 30. szkołę, rozbudowano w latach 60. Dobudowano do starej części nowe skrzydło z obszerną klatką schodową, korytarzami, świetlicą i zapleczem kuchennym oraz dwoma salami lekcyjnymi. I znowu z pomocą dla Szkoły ruszyło społeczeństwo Sączowa. Przewodniczącym komitetu rozbudowy został p. Stanisław Zrałek.

W latach 1970 – 1974 kierownikiem szkoły był pan Janusz Sikora. W latach 1974 – 1981 pani Danuta Marzec, za kadencji której nadano szkole imię Marii Konopnickiej – 23 maja 1979 r. Od 1981 do 1990 r. dyrektorem szkoły była pani Stanisława Flak. To w tym czasie zaczęło zmieniać się otoczenie szkoły. Usunięto niektóre, jeszcze z czasów wojny zniszczone zabudowania, zadbano o zieleń wokół budynku.

TERAŹNIEJSZOŚĆ

Od 1990 do 1999 roku funkcję dyrektora szkoły pełnił pan Stanisław Fijołek. I znowu – po trzydziestu latach od poprzedniej – przystąpiono do rozbudowy szkoły. Tym razem do budynku dobudowano od strony zachodniej pełnowymiarową salę gimnastyczną z zapleczem, dwie sale lekcyjne oraz pomieszczenie na szkolną bibliotekę i pracownię komputerową. Dużą troską otoczono także szkolny ogród, którego zakładaniem i pielęgnacją przez wiele lat zajmowali się uczniowie i rodzice pod troskliwym okiem biologa – pani Zofii Krzykawskiej oraz dyrektora szkoły.

Do 31 sierpnia 1999 roku Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Sączowie była szkołą ośmioklasową o jednym ciągu edukacyjnym. Po wprowadzeniu reformy oświaty – od 1 września 1999 roku utworzono Zespół Szkół, w skład którego weszła Szkoła Podstawowa Gimnazjum. Dyrektorem Zespołu została pani Elżbieta Sapińska, która pełniła  tę funkcję do roku 2009

W październiku 1999 r. zostało oddane do użytku wielofunkcyjne boisko sportowe z bieżnią i skocznią. 1 września 2001 nastąpiła kolejna zmiana – w wyniku reorganizacji sieci szkół w gminie Bobrowniki (powstało Publiczne Gimnazjum w Siemoni) placówka w Sączowie została przekształcona w Zespół Szkolno-Przedszkolny, w skład którego weszły dodatkowo: Przedszkole Publiczne z Sączowa, oddział przedszkolny ze Szkoły Podstawowej w Siemoni i zlikwidowana Szkoła Podstawowa z Siemoni.

Budynek i jego otoczenie

Zespół Szkolno-Przedszkolny w Sączowie, w skład którego wchodzą: Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej i Przedszkole Publiczne usytuowany jest na wzgórzu, oddalony ok. 200 m od ruchliwej ulicy. Obwód szkolny obejmuje sołectwa: Myszkowice, Siemonia, Sączów, Twardowice. Na terenie szkolnym o pow. ok. 80 arów znajdują się obiekty sportowe, plac zabaw i ogród, który systematycznie jest wzbogacany o nowe krzewy i rośliny. W ostatnich latach zmienił się również wygląd budynku szkoły i jego otoczenie od strony północnej. W szkole przeprowadzono termomodernizację, w ramach której wymieniono okna, drzwi wejściowe, pokrycie dachu i wykonano nową elewację. W miejsce rozpadającego się muru wykonano nowe ogrodzenie, przy którym posadzono iglaki.

Baza szkoły

Pomieszczenia do nauki oraz stan wyposażenia w środki dydaktyczne zapewniają pełną realizację zadań statutowych Zespołu. W placówce funkcjonują trzy pracownie nauczania zintegrowanego i  pracowania informatyczna, w ktrórej znajduje się 10 stanowisk komuterowych. Szkoła posiada nowoczesny sprzęt audiowizualny  i multimedialny (telewizory, magnetowidy, aparaturę nagłaśniającą, mikrofony, drukarki, skanery, wieżę, rzutnik, laptop, tablica interaktywna ).   Uczniowie mają zapewniony dostęp do Internetu. Szkoła posiada zaplecze sportowe: nowoczesną pełnowymiarową salę gimnastyczną z zapleczem, przeznaczoną do gier zespołowych, jedną małą salę oraz boisko, ogród dla uczniów i przedszkolaków, oczko wodne i plac do zabaw, patio, parking. W szkolnej bibliotece działa "Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej" współfinansowane przez Unię Europejską. Pomieszczenia szkolne są estetyczne, funkcjonalne i utrzymane w czystości.

W latach 2009 – 2011 w szkole przeprowadzono remonty i inwestycje, dzięki którym placówka została przygotowana do obniżenia wieku szkolnego.  Powstała „Sala zabaw na niepogodę” wyposażona w sprzęt zakupiony z programu „Radosna Szkoła”, wybudowany został plac zabaw dla uczniów, wyposażono świetlicę szkolną. Uczniowie klas I-III mają w swych salach szafki pozwalające na pozostawienie w szkole części podręczników, a wszyscy uczniowie siedzą przy stolikach z regulowana wysokością blatu.